17 lut 2015

Prolog


Cześć. Jestem Ludmiła. Mam 17 lat. Uczęszczam do Studia On Beat, które uczyniło mnie taką Supernovą! Oczywiście mój blask jest taki jasny, że oślepia każdego, kto ze mną się zadaje. Oczywiście mam rodziców. Mamę, która nie myśli o swojej córce, nie troszczy się o nią i nie uczęszcza w jej życiu. Tata? Mój ojciec i moja matka rozwiedli się gdy byłam małą dziewczynką. Mieszka w Afryce. Nie wiem czy go kocham, czy wręcz przeciwnie. Uważam, że każdy rodzic, jak i dziecko kochają siebie nawzajem nawet o tym nie wiedząc. Przechodząc do spraw uczuciowych... Kiedyś byłam z Leonem, który teraz jest z moja... Eh, z moją siostrą. Violettą, Srolettą. Nie cierpię jej. Czasem obwiniam ja za to, że German i moja mama się pobrali, ale każdy wie, że to nie jej wina, bo ona jest przecież święta. Teraz jestem z Frederico. Kocham go, ale nie jestem pewna czy on mnie. Czasem oddalamy się od siebie na dosyć sporą odległość i zapominamy o sobie. Oczywiście rozmawiamy ze sobą przez telefon, na Skype, piszemy sms'y, ale to nie jest to samo co rozmawiać na prawdę. Zobaczyć, dotknąć, pocałować... Czasem zastanawiam się, czy jest jeszcze dla mnie szansa. Na zmianę. Inni twierdza, że nie, ale muszę si postarać. Dla niego. Dla Frederico.